با روحانی و یا عبور از روحانی!

اصلاح طلبی برای تغییر ساختارهای سیاسی و نظام اقتصادی بنیادی و توسعه متوازن و پایدار و نیل به دموکراسی از طریق تغییر از درون نهادهای موجود و با حرکت تدریجی و حساب شده و بدور از هیجان و شتاب و پرهیز از خشونت برای دگرگونی اجتماعی و با اعتقاد به استقلال ملی و منافع عمومی و تبلور حاکمیت قانون و برخورداری از امنیت و آزادی است. حرکت تدریجی بسیار سخت و آزار دهنده است و گاهی یاس و ناامیدی را پدید می آورد و بقول مرحوم سحابی رحمه الله علیه "تحمل حرکت تدریجی از گلوله خوردن سخت تر است" و اصلاح طلبان باید برای ایجاد تغییرات و حتی دگرگونی و برخورداری بیشتر از دموکراسی به حرکت تدریجی عادت نمایند و خواهان این نباشند که به همه مطالبات جامعه، یک شبه و یا ظرف مدت کوتاهی دست یابند.

در انتخاباتی که اصلاح طلبان از دکتر روحانی حمایت کردند کار بزرگی صورت گرفت و تندروها و خشونت گرایان قدرت طلب و اصحاب وهم و خیال و دروغ و جریان انحرافی برای همیشه از میدان بیرون رانده شد و امکان برگشتی هم ندارند و برای همین است که به جان هم افتاده اند و یکدیگر را می درند و نسبتهایی به هم می دهند که اقل آنها هم از سوی مردم به آنها داده نشد و این میسر نبود مگر با صبر و شکیبایی اصلاح طلبان و تکرار کردنهای آقای خاتمی و متانت و پیش بینی های محصورین.

امروز هم باید همچنان بر حمایت از روحانی علیرغم بی مهری ها و شاید خلف وعده پا فشاری کرد و البته باید شرایط و ظرفیت و امکانات دولت و روحانی را هم در نظر داشت و در عین حال انتقادگر و معترض و مطالبه گر بود و در دام بازی خطرناک رقیب شکست خورده و به استیصال افتاده و زورمدارانی که توطئه می کنند و بذر ناامیدی می پاشند در نیفتاد و با حرکت تدریجی اصلاح طلبانه گام به گام به جلو رفت و بدانیم که امید بذر هویت ماست.